تبليغاتX
اشک

 

 

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه 10 تیر1387ساعت 11:37 قبل از ظهر  توسط کیوان قنبری | 

 

 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه 8 خرداد1387ساعت 11:45 بعد از ظهر  توسط کیوان قنبری | 

 

 

 

 

           تمام ِ جهان

                     واژه هایی هستند

            که برایم

                        شکـل ِ دیگری دارند

                                        

                      هر بار

 

 

 

 

 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه 12 اردیبهشت1387ساعت 0:1 قبل از ظهر  توسط کیوان قنبری | 

 

 

د نیا  را   به رقص بیاور    ساقی !

 

تا  من ،

 

                                                فرصت ِ  وسیع ِ  گریستن   کنم

 

 

 

. . .

 

 

 

 

 

تنها برای جهان ، د ست می تکانَد آتش

د ر فاصله ی من و کبریت

کشاکش ِ د ود

د ر جاذ به ی  د و لب کافی ست

د ر فراموشی ِ اشیا

حا فظه ی تو از د ست می رود

و مرگ ،  سیگارش  را

د ر خاطره ی شب

خا

مو

ش

می کند

 

.

 

 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه 7 فروردین1387ساعت 11:40 بعد از ظهر  توسط کیوان قنبری | 

  

 

    به تَرک  ،  تاخت

         گـُل ِ علف

                       در

            سکـّوی  قرمز  پیشانی

 

 

 

 

                                                                      سه شنبه 23 بهمن 86

                                                                       -  َ11:05 -  شب -

                                                                           < چالوس >

 

 

 

+ نوشته شده در  یکشنبه 12 اسفند1386ساعت 0:42 قبل از ظهر  توسط کیوان قنبری | 

 

 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه 9 بهمن1386ساعت 0:0 قبل از ظهر  توسط کیوان قنبری | 

 

 

 

 

  خاک   پشتِ سرش می دوید

                  روی ردّ هذلولی ِغریب ،

      شکل می گرفت

                  و آن همه چشم ایستاده ، مردّد دیدن

  خورشید  کوچک و کوچکتر

                          می رفت تا سیاه توی سیاه

                                              روی سر ِ سایه خرا ب

                                خاک به خودش بنشیند

                                   چشم به خودش بریزد

                             کوچکتر ا ز تصوّر،

                                                اعماق جها ن

                                          بر مدار خواب بچرخد.

                  شب ماند ،  دنباله ماند ؛

                                        مسافر از ایستگاه گذشت ،

                                                                 اگرچه گذشت ...  .

 

  

 

+ نوشته شده در  سه شنبه 11 دی1386ساعت 9:47 بعد از ظهر  توسط کیوان قنبری | 

 

  بر

       آ

         ب ِ  

               درون

  قایق از شهود ِ فلق آمد

  بر

       آ

         ب ِ

                در دشت

    چشم ِ سبُـک

                   راه ِ میسّر را

      پا

         رو

             کشید

                     و

                         کـَژ

    پا بُرد و

               قـِژ   برفچال

                               بـَر ماند

  شیب ِ اشاره سفید معبر

        با معنی ِ میان ِ دو ابروچال

  ای خطّ ِ خوش خال !

           خواب ِ زمستان را

                  بردار و

         درک ِ اثیری ِ خود را

                   بگذار !

 

 

 

                                                                                  شنبه - 12 آبان 86

                                                                                    - 10:20 شب -

                                                                                       < چالوس>

 

 

 

+ نوشته شده در  جمعه 9 آذر1386ساعت 3:30 بعد از ظهر  توسط کیوان قنبری | 

 

 

 

 

+ نوشته شده در  جمعه 11 آبان1386ساعت 0:8 قبل از ظهر  توسط کیوان قنبری | 
+ نوشته شده در  دوشنبه 9 مهر1386ساعت 7:0 بعد از ظهر  توسط کیوان قنبری | 

 

 

 در این گـنبد ِ سینه
     فکّ ِ کشاله
شیهه
می کشد
  و
گوش ِ زرد   بر شرم
 می خوابد
             در این ابری ِ آتش
  حضور ِ مرگ ِ بی رقیب

                              می رقصد
  و سلاطین ِ تن
             از
کشمیر ِ هجاها

                             ناراست می آیند
  کو ذهن ِ
تهیگاه
در خویش
       که هر جهتی ،
    و حلقه ی مفقوده را
                 وسواس ِ
ران

           به صبح ِ جهنم برساند !

  کو باد ِ گذشته در گیسو ؟
        کِی رنگ ِ کجا ؟
                    تعلیق ِ چه کس ؟

 


                                                                              یکشنبه  14/5/86

                                                                                - 10:00-  شب

                                                                                   < چالوس>

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه 12 شهریور1386ساعت 1:30 بعد از ظهر  توسط کیوان قنبری | 

 

 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه 10 مرداد1386ساعت 5:53 بعد از ظهر  توسط کیوان قنبری | 
 

  اگر سکوت کرده باشد

  لحظه میان ِثانیه و صبح

  آنجا می ایستم

  مثل گل ِمنتظر

               در فرصت ِ پلک

  و شعاع

             لحظه ی بیقرار می شکفد

  اگر سکوت کرده باشم

    لبهای رقیقم

       خیس ِبوسه

                در بستر ِ باد

  صبح مجاور در گل ِشعاع می شکند

             تـَر با تـن ِهوا  .

 

 

+ نوشته شده در  شنبه 9 تیر1386ساعت 11:48 بعد از ظهر  توسط کیوان قنبری | 

 

  مَست

         ای ا ستوار در طنین ِ تشنّج !

   از کاسه می توانی برخیزی

         و مشرق ِ تلأ لوات را

                  آ فتا بِ کمرکِش کنی

     ا ستوا ی هوش

             از سر ِ تو می چرخَدَ م

   جهان پهلو می گیرد

              و تصاعُدِ صدا

                    تا هذیان ِ در تـَن تـَنِه

           تا رگِ شفق

                    از شانه هات

          لغزش ِ مرا   هَوَس ِ لطف می کند

     شرق ِ مرا به مـن برگردان !

               تا جها تِ ترا    برخیزانم

   دوباره ی کمر بکِشم تا هوش

             سَـر ِ جنون تا دوباره ی نوش ؛

                                                  نوش !

 

+ نوشته شده در  یکشنبه 6 خرداد1386ساعت 4:41 بعد از ظهر  توسط کیوان قنبری | 

   

  

+ نوشته شده در  پنجشنبه 6 اردیبهشت1386ساعت 3:8 بعد از ظهر  توسط کیوان قنبری | 
 

                                        تنهاترین پدیده ی جهان ،  تولّد است

                                                   از بار ِ بزرگِ مرگ

 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه 7 فروردین1386ساعت 7:0 بعد از ظهر  توسط کیوان قنبری | 
 

  تلقین کُنَم کُنَدَ م

     حرکت میان ِ حفره هربار شوم شوَدَ م

         تا بین ِ صفـر   تلقین تمامم گیرد

   فرصت به روی صفـر

           تا خَـلق ِ شده باشَدَ م

       با مغز ِ تلا شی

                ا رتعاشی

                    در شعاع ِ وحشـت

  ای ترس !

             ای من ِ مُحتضِـر !

      وقتی در کلمه مرگ ترا می گیرد

          مرگ ا ز کجا می آ وری ؟

              می آ وری ا ز کجا ؟

                  ا ز  کجا  ا ز

                  کجا  ا ز  کجا   ؟

 

 

                                                                    چهارشنبه  25 بهمن 85

                                     &